SOS: Pallas 1 wint ook laatste wedstrijdDe avond begon voor ons met de uitreiking van een fraaie beker, die echter in huize Renders niet getolereerd zou worden. Gelukkig werd er direct na de wedstrijd een betere bestemming voor gevonden.
Op 1 had ik een ingewikkelde en zware partij tegen Jan Willem Timmerman. Omdat rokeren voor mij nogal gevaarlijk was, bracht mijn koning de hele partij in het midden door. Ook niet zonder stress kan ik je vertellen. Gelukkig speelde wit het niet helemaal nauwkeurig en kreeg ik ineens een gelijke stelling in de schoot geworpen. Direct daarna speelde ik echter een grafzet en kon mijn koning meteen omleggen. Gelukkig kon ik wel genieten van de partij naast mij. Jim speelde, althans op het oog, een voorbeeldpartij tegen Matthias Kruimer. Hij won een pion, later nog een. Op het moment dat zwart tegenspel leek te krijgen hield hij het hoofd koel en kon ruil afdwingen van een boel stukken, waarmee afgewikkeld werd naar een gewonnen stelling. Lekkere pot! Ferry had ons op voorsprong gebracht. Met zwart tegen Max Hoekstra leek hij het moeilijk te hebben, met geïsoleerde dubbelpionnen in het centrum. Zoals wel vaker was Ferry tactisch echter zeer scherp en snoepte brutaal een pionnetje. Daarna viel de partij toch geleidelijk zijn kant op. Gerben speelde het Gerrits-gambiet maar kwam toch twee pionnen voor te staan, in een ogenschijnlijk goede stelling. Wel zag het er erg ingewikkeld uit. Zwart kreeg tegenspel en Gerben raakte in tijdnood. Hoewel hij een pion op d7 had, bleken de tegendreigingen van zwart toch te groot. Invaller Bas speelde op bord 5 aanvankelijk een niet al te enerverende partij. In een geweigerd damegambiet liet de witspeler ruil van veel stukken toe en wilde ook geen minoriteitsaanval opzetten. Daarmee was de stelling min of meer gelijk, maar kreeg Bas wel kansen op de koningsvleugel. Toen hij daar eenmaal een aanval op touw gezet had, ging het harder dan verwacht. Over de partij van Robert kan ik niet veel zeggen, en dat vindt Robert vast niet erg. Hij leek goed te staan, maar verloor uiteindelijk toch. Jan Wout speelde op bord 7 tegen een tegenstander met ruim 80 ratingpunten meer. De pion op d4 die hij in de opening in de schoot geworpen kreeg, was echter duidelijk meer waard. Overtuigend (zeg ik zonder check door de engine) wist hij veel te ruilen en optimaal gebruik te maken van zijn extra gedekte vrijpion. Keurige partij. Chris speelde zijn tweede partij voor ons, wederom in plaats van Gerard, die nog herstellende is van fysiek malheur. Met al zijn ervaring vond Chris het interessant om eens wat anders dan gebruikelijk te spelen. De tegenstander trok hiertegen energiek ten strijde en speelde snel en agressief. Op een gegeven moment had zwart zelfs een loper op d3 en vroeg ik me af hoe Chris ooit zou gaan rokeren. Dat was niet wat Chris zich afvroeg; zijn koning voelde zich prima op de d- en c-lijn. Dit wel met een extra toren, stuk en pion. Dat speelt meestal lekkerder, al bleef zwart dreigingen in de stelling breien. Chris gaf nog pardoes een toren weg, maar was daarna scherp genoeg om zijn stuk voordeel uit te buiten en maakte het koel af. Eindstand 5-3, waarmee we met twee straatlengtes voorsprong zijn geëindigd voor alle anderen. Daarmee zouden we in de hoofdklasse toch ook wel een potje moeten kunnen breken. Hoewel hij er fysiek niet bij is geweest, dragen we dit kampioenschap op aan onze nestor Gerard, die er met zijn inspirerende verhalen altijd voor zorgt dat we de moed erin houden. Ook op schaakgebied staat hij zijn mannetje; hij is dit seizoen ongeslagen gebleven. Hopelijk is hij snel weer onder ons!
|
