KNSB: Het derde laat Almelo zwetenDe strijd ging tegen koploper Almelo 3, waarvoor het kampioenschap op het spel stond. Ze mochten niet verliezen en bij een gelijkspel waren ze afhankelijk van het resultaat van Rijssen 1 en WSG 3 die tegen elkaar speelden en beide nog tot de achtervolgers hoorden. Het werd spannend voor de Tukkers.... Onder de foto van het Deventer Team (met invaller Tom Karthaus voor de zieke Gerard Burgers) een verder verslag.
Helaas hield de tegenstander van vader Frank er de vaart ook in, want een kwartiertje later stond het weer gelijk. Er volgden daarna twee nederlagen van Tjeerd de Jong en Harmke Luijting, maar Jasper Zweedijk zorgde voor vieren voor een 3-2 tussenstand. Dat laatste ging als volgt: "Met zwart tegen Erik Mijnheer. De uren besteed aan openingstudie werpen hun vruchten af, met bijna drie kwartier voorsprong na 12 zetten had ik weinig stress. Wel jammer dat ik in hetzelfde tempo doorspeelde zodat ik een pion winst over het hoofd zag. Gelukkig was het plan dat ik speelde ook wel prima en heeft dat geleid tot kwaliteit winst. De uitvoering hiervan was echter wat slordig, wit had nog kans om mijn koning vast te zetten op h8 met een beschermde toren op g7 wat volgens de gevreeschde StokVisch remise zou moeten worden maar vooral erg lastig te spelen zou zijn voor mij. Gelukkig werd dit niet alleen door mij over het hoofd gezien dus eenmaal in een eindspel met een rits pionnen en 2 torens tegen iets minder pionnen, een toren en een paard zonder erg aantrekkelijke velden werd door wit nog wat heen en weer geschoven voordat hij het paard blunderde en opgaf." Helemaal gerust waren ze er in de plaats met de dynamische stoplichten niet meer op, zeker nadat ze zagen dat King Wullur bij geduldig spel gewonnen stond en Tom Karthaus remise-achtig. Gorrit Smit had een Paard tegen 2 pionnen geofferd voor meer ruimte (anders was hij sowieso gemangeld), en dat resulteerde uiteindelijk in remise door eeuwig schaak. De tegenstander van Tom kreeg nadrukkelijk van zijn teamleider de opdracht een remise-aanbod af te slaan. Vanuit Almeloos perspectief begrijpelijk, er dreigde een 4-4 eindstand. De ambitieuze Tom ("doe maar bord 1, leuke challenge") zorgde door zorgvuldig spel dat het halfje toch werd genoteerd, waarna King door geduldig en secuur spel de gelijkmaker scoorde. De vraag was: hebben we nu wel of niet tegen de kampioen gelijkgespeeld? Het antwoord werd duidelijk toen er luid werd gejuicht tijdens een toost op de jarige Deventer teamleider. Dat waren echter ook de thuisspelers die vernamen dat het in Rijssen 4-4 was geworden, de enige uitslag die hen het kampioenschap bezorgde. Een poule met merkwaardige uitslagen, uiteindelijk hebben we als degradant maar 2 bordpunten minder dan de nummer één.
|
